چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهایی ست
ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشایی ست

در این دنیا که حتی ابر نمی‌گرید به حال ما
همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها

گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم

به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم

حالا دیگر
نه از حادثه خبری هست
و نه از اعجاز آن چشم های آشنا

از دلتنگی ها هم که بگذریم
تنهایی
تنها اتفاق این روزهای من است...

نمی‌دانم دلم تنگ است

دلم در آرزوی یک نگاه پاک وبی رنگ است

نمیدانم گناهم چیست

ازاین تشویش می‌لرزم

خداوندا درونم کیست

چرا یک لحظه آرامش فراهم نیست

چرا شادی وغم همسنگ گردیده

خداوندا

کجا ماها خطا کردیم

کجا برخود جفا کردیم

نمی دانم نمی‌دانم

وازین تشویش چون دریای نا آرام

به خود می پیچم وبر خویش می‌غُرم

تباه گشته چرا عمرم

می‌نويسم از تو
شبي از پشت يك تنهايي نمناك و باراني تو را با لهجه ي گل هاي نيلوفر صدا كردم.
تمام شب براي باطراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم.
پس ازِ يك جستجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس تو را از بين گل هايي كه در تنهايي ام روييد با حسرت جدا كردم
و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي دلم حيران و سرگردان چشماني ست رويايي
و من تنها براي ديدن زيبايي آن چشم تو را در دشتي از تنهايي وحسرت رها كردم
همين بود آخرين حرفت و من بعد از عبور تلخ و غمگينت حريم چشمهايم را به روي اشكي از جنس غروب ساكت و نارنجي خورشيد وا كردم
نمي دانم چرا رفتي؟
نمي دانم چرا ، شايد خطا كردم
و تو بي آن كه فكر غربت چشمان من باشي
نمي دانم كجا ، تا كي ، براي چه ،
ولي رفتي و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد
نمي دانم چرا ؟ شايد به رسم و عادت پروانگي مان باز براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم...!!.

  واسه‌ی شکستن غرور من                               

                    تو بدون که اولین بهانه‌ای   

                                     این شب که تمومی نداره  

                                                 آخــرین فـرصت عاشـقانه‌ای

    تو به من دروغ بگو اما بدون                          

                  که وجود من یه دنیا خواهشه

                                  تو به من دروغ بگو اما نرو

                                                 شاید این دروغا باورت بشه

   خنده‌هات دلیل بودن منه                                 

                واسه من همين بهانه كافيه

                          نمی‌خوام راس راسی عاشقم بشی

                                       یه دروغ عـاشــقانــه کـــافیــه  ! !

 من پنجره می خواهم       تومعنی دیواری

 من آینه عشقم              تو آیه بیزاریِِ

 بعد ازمن وتوتکرار       تکرارهم آغوشی

 یک بستربیهوده           یک جرعه فراموشی

 یک تجربه مبهم            یک هم همه رسوایی

 یک فرصت بی لذت         دریک شب یلدایی

 فرم نفسی تازه           یک خلصه وهم آلود

 یک نام که یادم نیست        این آخر بازی بود

بی وسوسه میمانی       بی حادثه میمیری

با خاطره ام خوش باش          زیبای اساطیری

شد کوچه به کوچه جستجو عاشق او
                          
                        شد با شب و گریه رو به رو عاشق او

      پایان حکایتم شنیدن دارد...

                        من عاشق او بودم او عاشق او

وقتی کسی را دوست داری حاضری جونتو فداش کنی

حاضری دنیا رو بدی، فقط یه بار نگاش کنی

بخاطرش داد بزنی،به خاطرش دروغ بگی

رو همه چی خط بکشی،حتی رو برگ زندگی

هرچی دوست نداشت،بخاطرش رها کنی

حسابتو،حسابی از مردم شهر جدا کنی

حاضری حرف قانونو،ساده بذاری زیر پات

به حرف اون گوش کنی و به حرف قلب با وفات

وقتی بشینه به دلت،از همه دنیا میگذری

تولد دوبارته،اسمشو وقتی میبری

حاضری جونتو بدی،یه خار توی دستاش نره

حتی یه ذره گردوخاک تو معبد چشاش نره

حاضری مسخرت کنن تمام آدمای شهر

اما نبینی اون باهات کرده یه لحظه قهر

حاضری که هر جا بری به خاطرش گریه کنی

بگی که محتاجشی و به شونه هاش تکیه کنی

حاضری هرچی بشنوی،حتی اگر سرزنشه

بخاطر کسی که خیلی برات با ارزشه

حاضری هرروز سر اون با آدما دعوا کنی

غرورتو بشکنی و باز خودتو رسوا کنی

حاضری هر کی جز اونو ساده فراموش بکنی

پشت سرت هرچی میگن چیزی نگی،گوش بکنی

وقتی کسی رو دوست داری،صاحب کلی ثروتی

نذار که از دستت بره این گنج خیلی قیمتی

زندگی اجبار است

         مرگ انتظار است

                 عشق یکبار است

                     جدایی دشوار است

                           اما یاد تو تکرار  است

  آن زمان که باید دوست بداریم کوتاهی میکنیم

             آن زمانی که دوستمان دارند لجبازی می کنیم

                               در آخر بابت آنچه که از دست دادیم فقط 

                                                                       آهی می کشیم ....

گاه آرزو می کنم که

ای کاش راحت ار کنار دیگران می گذشتم

اما ...

شبهای آرام زندگیم

انگشت شمار شده اند ..

باز شبی دیگر را

باید با این بغض لعنتی

به صبح برسانم

خدایا من که گفته بودم طاقت ندارم .

پس چرا دوباره ...؟

اصلا قبول ..

"هرچه از دوست رسد نکوست"

اما من هنوز نتوانسته ام این جمله را درک کنم

باشد..

فقط مرحم تاول چشمانم با تو ..

اشک امانم را برید...

کمکم کن...

یکی بود تو قصمون وفا نکرد ...

رفت و پشت سرشم نگاه نکرد ...

یکی بود زندگیشو هوس سوزوند ...

 آبروش رفت و دیگه اینجا نموند ...

یکی بود یکی نبود و یک پری ...

یه بغل عاشقی های سرسری ...

کی بود اون که طاقت گریه نداشت ...

عاشق هوس شد و تنهام گذاشت ...

کی بود کی بود اون تو بودی ...

کاشکی از اول نبودی ...

شاید باید می فهمیدم که قلب تو پر از ریاست ...

دوست دارم گفتن تو درست مثل باد هواست

من نه همیشه خوب تو    ،     من نه بدم نه بدترین

نه از تو کم ، نه بیش از این    ،    نه اولین نه آخرین

نه از تبار شبنم ام    ،      نه از سلاله ی علف

من همگی سایه تو     ،     تا شده بر روی زمین

بی خود تو بی خودی ام     ،     مست ترین مست زمین

میکده های بسته را      ،       خسته نشته در کمین

من نه به اندازه تو       ،      من نه کم از قال تو

من همه شعر و من غزل     ،       صاحب شعری به یقین

غریبه ی تازه ی تو      ،       صبح دروغین تو شد

در این طلوع بی حیا     ،       زوال سایه را ببین

این چه شریک سفره ای  که نان نداده دست تو

برای کوچ آخرت     ،     اسب تو را نکرده زین

همسفر تازه ی تو     ،      هرزه ی کوچه های شب

منتظر خسته تویی     ،     بی خبر خانه نشین

ای تو تمامه من من     ،      با تو خودی تر از تو ام

بی تو درخت بی زمین     ،      حلقه ی لخت بی نگین

shahyar ghanbari

شبانه های غمگین.روزای بی ترانه

خواب و سکوت مرداب.گودالی از بهانه

یک یار بی مروت.یک اندوه بی پایان

یک مرداب حقیقی از اشک و برف و باران

اینها همه حکایت.از درد بی غروبند

از تشنه کامی عشق.در رفتن تو بودن

ما عاشقان مرداب.در گودال بهانه

در گیر با چه هستیم.با عشق یا زمانه

این عشق بی سرانجام.گم شد ولی چها کرد

دریایی دلم را.مرداب بی صدا کرد

گفتم که خسته ام من.یکجا قرار من نیست

چون شعله در خروشم.آرامش دلم کیست

عشق تو را نخواهم پس عاشق که هستی

معبود از تو دور است خالی از عشق و مستی

قلبت شکسته.آری.چون قلب من شکستی

این انتقام عشق است.نه اوج خودپرستی

مرداب غم رها کن بالی بزن به فردا

این انتهای عشق است جاری شدن به دریا ...

دلم گرفته از این فریبها و نیرنگها...نيستم! حرف هاي تازه هم ندارم

فقط با شما دردهاي کهنه را مرور مي کنم


ميبيني سکوتم را...؟


دوست داشتن هميشه گفتن نيست...ديدن نيست...


گاه سکوت است...گاه نگاه...


من از سکوت گريزان بوده ام هميشه....


اما سالهاست که سکوت کرده ام


و اينک ترس مرا تکان ميدهد و من پيوسته به عقب بر مي گردم


و ازخود اين سوال را بارها مي پرسم! که ايا راه را عوضي امده ام؟


دلم گرفته از اين فريبها و نيرنگها...


از اين دو رويه مردمان بيهوده گر...


از انهايي که خدا را پشت يک تکه ابر پنهان کرده اند...


چرا؟


چرا سادگي ها هميشه تهش باختن است؟


چرا قلب ساده ي من هميشه ساخت و ويران نکرد


اما ساخته هايش را ويران کرد دست فريب...


چرا بالهايم را ديگران نمي بينند؟


پرواز را از همين سکوي کوچک هم مي شود اغاز کرد.


در آرزوي پرواز , گذشتن از روي دريا و رسيدن به خورشيد ...


در آرزوي پريدن از لب صخره و اوج گرفتن در آسمان مي دوي


اما به انتها که مي رسي ... صبر مي کني !


مي ترسي وقتي بپري به جاي پرواز


در آسمان آرزوها در درياي کبود ناخواسته ها غرق بشي ...


يا حتي پرواز کني ولي خورشيد تنت رو بسوزونه ,


تني که به خاطر ترس از ندانسته ها و يک جا


ايستادن داره سنگ و سرد مي شه !


نه ! من اجازه نمي دم


اين گرماي خوابيده زير خاکستر وجودم خاموش بشه !


مي پرم ... پرواز مي کنم ... به خورشيد مي رسم

دلم  گرفته 

 امروز  منتظر  کسی  بودم 

کسی  که  اصلا  فکر  نمی کردم به یادم نباشه

کسی که همیشه به یادش بودم و هنوزم  به یادشم 

رفقا همه فراموشم کردن  اما از  یکیشون  اصلا  انتظار  نداشتم 

تقدیم به همه رفیقای بی معرفتم

اونایی که منو داداش کسرا صدا میکنن

ولی براشون هیچی نیستم

هیچی ... 

****************

^{چرا همه بی وفا شدن}      

خیلی وقته که دلم میخواد پیش خدا برم

از زمین دل کندم و اون بالا بالاها برم

آخه اینجا هیچ کسی عاشق آدم نمیشه

اگه هم عاشق بشه لایق آدم نمیشه

یکی عاشقت میشه میگه که خیلی با حالی

آخر کارش میفهمی عمریه سر کاری

یکی میگه میدونی عاشق سادگیت شدم

یکی میگه عاشق کارهای جانبیت شدم

یکی میگه من دیدم که خیلی صاف وصادقی

یکی میگه واسه عشقم فقط تو لایقی

یکی عاشقت میشه میگه دلم سوخته برات

همشون دروغکی میگن که جون میدن برات

یکیشون تنها بوده میخواسته تنها نباشه

یکی بین یک و دو است نمیدونه کجا باشه

یکیشون گولت زده تا کارشو راه بندازی

قسم و آیت میده نری منو جا بذاری

دیگه از دست همه زمینیها خسته شدم

عاشق پریدنم یک مرغ پر بسته شدم

نمیدونم که چرا با هیچ کی آروم نمیشم

توی این چرخ بزرگ از چیزی شادون نمیشم

آخه این دنیا به جز غصه وغم چیزی نبود

آدماش یه جوریند چهره سفید قلبها کبود

آ خر عشق همشون روی تخت خزیدنه

آخر عشق شهوته و هیچی دیگه ندیدنه

اما اون بالا دیگه صحبتی از جدایی نیست

توی دست عاشقاش کشکولای گدایی نیست

اگه عاشقت بشه همه جورا باهات صفاست

کافیه عاشق بشی نیمچه نگاش برات دواست

دیگه بحث مذهب و دین و عقیده ندارن

گل نمیدنت دیگه چمند گل رو میکارن

جون من دعا کنید تا که برم پیش خدا

میدونم اون بالا تازه من میشم بچه گدا

ولی عیبی نداره اونجا گدایی بکنم

میدونم عاشقی اونجا یعنی شاهی میکنم

آخه اونجارو حساب عشق من فقط خداست

راه زود رسیدنم فقط دعاهای شماست

خیلی سخته تو یه نفر رو دوست داشته باشی ، ولی اون یه نفر ندونه یا نخواد بدونه.

خیلی سخته تو به یه نفر با یه نگاه عاشقانه نگاه کنی ، ولی اون با یه نگاه سرد و بی تفاوت نگاهت

 کنه.

خیلی سخته که تو شب ها با یادش بخوابی ، ولی اون لحظه ای به یاد تو نباشه.

خیلی سخته وقتی تو اون رو می بینی و لبخند می زنی ، اون با نگاه سردش لبخند رو روی لبهات

منجمد کنه.

خیلی سخته وقتی توی آلبوم عکس هات عکس اون رو می بینی و با نوک انگشتات عکسشو

 نوازش می کنی قطره اشکی از چشمت عکس ها رو خیس کنه.

خیلی سخته اون همیشه توی قلبت باشه، ولی توی قلب اون یه نفر باشه ، به جز تو...

به خدا قسم....

خیلی سخته....

خیلی....